خانه / یادداشت / شاعر مردم نمی‌میرد

شاعر مردم نمی‌میرد

دهه‌ی سوم فروردین بود که عفیف باختری را برای بار دوم در کابل دیدم. عفیف برگزیده‌ی جشنواره شعر فجر بود در بخش ویژه‌ی افغانستان با کتاب صد غزلش. نکته جالبی که درباره‌ی عفیف دیدم و باید بازگو کنم این‌ است که وقتی شعر می‌خواند نمی‌خواند. یعنی تنها نمی‌خواند. همه‌ی جمعیت و جماعتی که در مجلس بودند با او شعر می‌خواندند، شعر خودش را. و چه چیزی برای یک شاعر می‌تواند مهم‌تر از این باشد که مردم شعرش را در کوچه و خیابان زمزمه کنند. عفیف باختری مهمان خاک شد ولی تا وقتی که فارسی زبان‌ها شعرش را می‌خوانند زنده است. شاعری که شعر مردمش را می‌سراید نمی‌میرد.

عفیف باختری موقع دریافت جایزه شعر فجر

همچنین ببینید

خبرخونی ۷/ شجاعی: نمی‌توان شعور یک ملت را محدود کرد

اشاره. سجاد این هفته به خداحافظی استاد بهمنی پرداخته است و کتاب «هفته چهل و چند» و سید مهدی شجاعی و قزلی و جملات مرتضی سرهنگی درباره جنگ

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *